18.12.13

20-13



Δεν θα πω πολλά για το 2013, 
ίσως μόνο ότι αυτή η στιγμή που το αποχαιρετάω παίζει να είναι η ομορφότερη φέτος. 
Δεν μπορώ να περιγράψω τον κυκλώνα στον οποίο βρέθηκα, 
ηθελημένα κάποιες φορές, κάποιες άλλες όχι. 
Μακριά. Ξου. Όχι άλλο 13. 

Μουσικά μιλώντας, κάποια album δεν μπήκαν (ουάου), 
αλλά δεν θα κάτσω να σκάσω κιόλας, 
ας ήταν καλύτερα, ας με είχαν στα thank you notes
ας με έστελνε η εταιρία κανα demo, καμιά κασέτα, μία αφίσα έστω. 

Anna calvi δεν πρόλαβε, αλλά φαίνεται εξαιρετικός δίσκος, ήδη έχω 2-3 αγαπημένα,  
arcade fire δεν ήμουν σε φάση-φαίνεται καλύτερος από το suburbs πάντως,  
alice in chains δισκαρος αλλα τώρα τελευταία άρχισα να τον ακούω σοβαρά,  
daft punk ούτε για αστείο καθώς δεν είμαι 15, 
ούτε αναπολώ την καλή disco περίοδο της μουσικής, 
black dahlia murder έβγαλαν εξαιρετικό δίσκο, 
αλλά δεν ήταν η σωστή χρονιά για κάτι τέτοιο (personally speaking),  
dillinger και paramore είναι αδυναμίες, για διαφορετικούς λόγους, 
αλλά δεν τα άκουσα αρκετά,  
dropkick murphys ίσως έχουν το κομμάτι της χρονιάς (μέχρι εκεί όμως),  
editors δεν έπεισαν τελικά, περιμέναμε προφανώς κάτι καλύτερο (;;),  
fuck buttons δεν μπήκαν επειδή δεν πήρα πολλά ναρκωτικά φέτος,  
goldfrapp ξέχασα να το ακούσω μετά την 4η φορά (κάτι λέει αυτό), 
o Elton john (μου φάνηκε ότι) έβγαλε εξαιρετικό δίσκο, 
αλλά και αυτό δεν το άκουσα πολύ λόγω χρόνου,  
katy perry είσαι η θεά μας, αλλά δεν ήταν χαρούμενη χρονιά φέτος, 
περιμένεις στην γωνία όμως, να το ξέρεις, 
london grammar ωραίο ντεμπούτο, θα τους δούμε μπροστά μας στο μέλλον είμαι σίγουρος, modern life is war επιστροφή της δεκαετίας, 
δεν το άκουσα αρκετά όμως-έπεσε πάνω στους touche amore, 
national ίσως και να έπρεπε να το βάλω, 
αλλά δεν μου έδωσε πολλά κομμάτια-ίσως κάνω και λάθος βέβαια, 
oathbreaker δεν ξέρω γιατί όχι, ίσως τα άλλα ήταν καλύτερα (όχι), 
ocean μάλλον θα έβαζα, δεν πήγα στην συναυλία όμως (φοβερή δικαιολογία),  
pearl jam επίσης καλός δίσκος, χωρίς το προσωπικό κλικ όμως, 
tesseract δεν χώρεσαν τελικά, ήδη μιλάμε για δίσκο σταθμό πάντως, 
white lies κάποια κομμάτια και μέχρι εκεί, 
και έχω και άλλο ένα που θα μπορούσε,  
o woodkid δηλαδή, δεν μπήκε επειδή είχα καλύτερα.. 

Καλή χρονιά πάντως, πολλά και διάφορα βγήκαν, 
πολλοί προσωπικοί δίσκοι πάντως, μάλλον θα έπρεπε να το περιμένω. 
Πάμε να δούμε..



20. katie melua - ketevan
καλώς την katie, καιρό είχαμε να την δούμε. 
Εδώ επιστρέφει στα παλιά της λημέρια, στα λίγο πιο jazz μονοπάτια. 
Δεν ξέρω γιατί δεν συζητήθηκε πολύ το συγκεκριμένο, υποθέτω πως αδικήθηκε..



19. kvelertak - meir
Δεν είναι πολύ ψηλά, επειδή δεν ξέρω. 
Το άκουσα αρκετά, αλλά δεν μου ήρθε ο πρώτος ντουβρουτζάς, όπως τότε. 
Και λογικό είναι. Αλλά περίμενα κάτι ανάλογο. 
Κακώς. Είναι εξαιρετικός δίσκος.




18. bastille - bad blood

Χαμός, όπως πρέπει. Ανεβαστική electro-pop
με κομμάτια που σου κολλάνε στο κεφάλι, 
εξαιρετική επιλογή για εμάς τους (μουσικά) bisexual.  
Hvala





17. watain - the wild hunt
δεν περίμενα κάτι λιγότερο. 
Μάτωσα, κυριολεκτικά, για να παίξω το lp σπίτι μου. 
Έτσι πρέπει. Στιχάρες, απίστευτη μουσική, έτσι είναι το black metal το 2013.





16. lorde - pure heroine
Πως δεν την είχα πάρει χαμπάρι, δεν ξέρω. Καλά οκ, ξέρω. 
Το εξώφυλλο μου τράβηξε το ενδιαφέρον, και την έψαξα, και έπαθα πλάκα. 
17 χρονών και έβγαλε αυτό;; 
αλήθεια, τα δικά μας τα 17χρονα τι ακριβώς κάνουν;..








15. miley cyrus - bangerz
Ναι. Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Και θα το κάνει. 
Και θα βγάλει και δισκάρα. Ναι. Και ακόμα δεν άρχισε. 
Χρόνια δηλώνω fan, και πρέπει να παραδεχτώ ότι δαγκώθηκα με τις κινήσεις της, 
είχα πει πως θα την πάρουν με τις πέτρες αν δεν βγάλει καλό δίσκο. 
Ντροπή μου που δεν ήμουν σίγουρος. 
Δώσε πόνο Miley, το έχεις






 
14. haim - days are gone
Μία φίλη μου το πρότεινε, και έπαθα πλάκα, είναι γεγονός. 
Αν είχε βγει νωρίτερα, αν το είχα ακούσει νωρίτερα, σίγουρα θα ήταν πιο ψηλά. 
Μπράβο στα κορίτσια, που δείχνουν ότι ξέρουν καλά τι κάνουν. 
Ντεμπούτο είναι, το είπαμε αυτό..;;





 
13. altar of plagues – teeth, glory and injury
δεν υπάρχουν πια. Έβγαλαν τον δίσκο της ζωής τους, και το βύθισαν το καράβι. 
Δεν περιγράφεται αυτό το ιρλανδικό black. Τέτοια θέλουμε, θα μπορούσα να πω, αλλά με πρόλαβαν. Δεν πειράζει..







 
12. laura marling - once i was an eagle
Συνεχίζει στην ποιότητα η συγκεκριμένη, 
έτσι όπως μας έμαθε, και φέτος το συγκεκριμένο το είδα σε πολλές λίστες. 
Καλά σας τα έλεγα. Μάθετε μπαλίτσα. 
Απίστευτη φωνή, με απίστευτες ενορχηστρώσεις. Για πλάκα.





 
11. all pigs must die - nothing violates this nature
Μανία. 
Ο τρόπος που χτυπάει τα πιατίνια στην αρχή σε προετοιμάζει για αυτό που έρχεται. 
Δίνει πόνο, με μία από τις καλύτερες αμερικάνικες φωνές, 
ίσως την αγαπημένη μου, και έναν οχετό για μουσική. 
Οι converge έχοντας πάρει κοκαΐνη, ηχογραφώντας τα τελευταία κομμάτια πριν διαλύσουν. 
Αυτό.






 
10. chelsea wolfe - pain is beauty
Όταν οι άλλοι προσπαθούν να το παίξουν σκληροί και σκοτεινοί 
γκαρίζοντας και βάζοντας ασπρόμαυρες μπογιές στα πρόσωπά τους, 
αυτή απλά τραγουδάει. 
Μία σύγχρονη diamanda galas, αν μου επιτρέπετε. 
Σίγουρα ο πιο pop δίσκος της, αλλά αν είναι αυτό το «ξεπούλημα», 
τότε δεν θέλω να ξανακούσω underground μπάντες..






 
9. deafheaven - sunbather
Αποκάλυψη οι deafheaven είχε πει ένας δικός μας άνθρωπος, 
για το πρώτο, το καλό, και οι τύποι το πήγαν αλλού. 
σουγκέιΖ και νορβηγίλα, και όμως αυτό έκαναν. 
Άμα είναι έτσι, γουστάρω και ‘γω.






 
8. qotsa - ..like clockwork
Εύκολο. Το έκανε πολύ εύκολο, και ίσως γιαυτό να ξενέρωσαν κάποιοι. 
Στράβωσε, χλόμιασε, σκοτείνιασε, και αυτό του βγήκε και στον δίσκο. 
Όπως είχα ξαναπεί, θυμίζει πολύ arctic monkeys στα δικά μου αυτιά, 
τουλάχιστον στην εκτέλεση των τραγουδιών, και αυτό μόνο καλό είναι. 
Μαγκιά του








 
7. julia holter - loud city song
Τι αδυναμία είναι, δεν λέγεται. Έπαιξε πολύ το συγκεκριμένο, λόγω της φύσης του. 
Απολύτως χαλαρό, απολύτως ταξιδιάρικο, με την σωστή την έννοια. 
Όλα της τα δισκάκια, για να είμαι ειλικρινής. Ψάξου.








 
6. palms - palms
Άργησε και αυτό να κάτσει, αλλά έκατσε καλά. 
Ίσως όχι αυτό που περιμέναμε, αλλά κανείς δεν μας ρώτησε κιόλας να σε πω. 
Αν σε αρέσει το change δοκίμασε άφοβα, 
αν περιμένεις το mosquito control με τα φωνητικά του Moreno
δεν είσαι ούτε ο καφάσης, 
είσαι κάτι χειρότερο.







 
5. erlen meyer - erlen meyer
Αυτό που βλέπεις. Αυτό σου προκαλεί. 
Δεν ξέρω πως ακριβώς να το χαρακτηρίσω. Θα το πω ντεμπούτο. 
Θα το πω καλό δίσκο. 
Αν δεν το ακούσεις όμως, δεν έχεις ιδέα για τι πράγμα μιλάω. 
Αλήθεια.







 
4.cult of luna - vertikal
Εδώ είσαι. Πολλά χρόνια περιμέναμε, και καλά κάναμε. 
Μεγάλος δίσκος, από την μεγαλύτερη μπάντα (προσωπικά μιλώντας) του ιδιώματος. 
Μόνο για ανοιχτόμυαλους. Φημολογείται έχει και dubstep
Με τις υγείες σας







 
3. arctic monkeys - am
Γουστάρω. Πολύ. 
Την είδαν αλλιώς, γιαυτό και άργησε να κάτσει καλά ο δίσκος, αλλά γουστάρω. 
Άντε μπας και μάθουν μπάλα τον κοσμάκη. 
(επίσης αν κάποιος ξαναπεί το r u mine καινούριο κομμάτι, 
θα αυτομολήσω λες και βλέπω γαύρο να πανηγυρίζει γκολ μέσα στην 4. Την Α.)








 
2. savages - silence yourself

Don’t let the fuckers get you down.  
Καλά που ήσουν εσύ, δεν τους άφησα. 
Σε άκουσα δυνατά, όπως μου ζήτησες. 
ο μόνος λόγος που δεν είναι στην κορυφή, 
και θα ήταν τόσο εύκολο να είναι Νο1 
είναι η κακή τύχη να έχει βγει το αποκάτω την ίδια χρονιά. 
Το μουσικό παιδί του murphy και της siouxαρας με νονό τον Curtis
Σε παρακαλώ, silence yourself.








1. touche amore - ..is survived by
But if I’m going down with you, then you are going down with me.
 Ήρθε την κατάλληλη στιγμή, και προσκύνησα. 
Μεγαλείο τα λόγια του, ψυχική ανάταση η μουσική του. 
Συναίσθημα, βία, στοργή και πόνος. 
Όχι άλλα λόγια όμως, άφησε τις ταμπέλες στην άκρη και βάλτο να παίξει.




καιρό είχα να μετρήσω ανάποδα σε κάτι τέτοιο, πλάκα είχε.
κάθε μέρα θα μπορούσα να αλλάζω λίγο πολύ την σειρά βέβαια,
αλλά σήμερα είναι έτσι. αυτό να κρατήσετε. 
είναι καλή μέρα σήμερα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου